با توجه به فقر اولیه، سیاست های اقتصادی، موقعیت گرمسیری و امید به زندگی در میان دیگر فاکتورها، کشورهایی با مالاریای شدید، 3/1 درصد کمتر به ازای هر فرد در سال رشد کرده اند و 10 درصد کاهش در مالاریا با رشد بالاتر معادل 3/0 درصد همراه بوده است. کنترل بسیاری از دیگر بیماری های گرمسیری ارتباط مالاریا با رشد اقتصادی را تغییر نداده است و این بیماری ها خود نیز به میزان قابل توجهی به صورت منفی با رشد اقتصادی در ارتباط اند.

نتایج:

قدرت خرید ناخالص داخلی محصول (GDP) سرانه در سال 1995 برای کشورهای مالاریایی 1526 دلار بوده که در مقایسه با درآمد متوسط 8268 دلار در کشورهایی با مالاریای شدید، 5 برابر بیشتر است.  و کشورهای درگیر درنواحی گرمسیری تنها 51 درصد از درآمد سرانه نواحی غیر گرمسیری را دارا می باشند. واینکه کشورهای مالاریایی درآمد سرانه ای معادل تنها 30 درصد از درآمد سرانۀ کشورهای غیر مالاریایی دارند.. نواحی دارای مالاریای شدید تقریباً هم فقیر بوده و رشد اقتصادی کمی نیز دارند. مناطقی که از نظر جغرافیایی  مطلوب اند که قادر بوده اند مالاریا را کاهش دهند، به صورت قابل ملاحظه ای سریع تر رشد کرده اند.