اهداف سم پاشي:

روشي مناسب براي مبارزه با گونه هاي اگزوفيل و اگزوفاژ

برگونه هاي آندوفيل هم اثر گذار است

همراه با ساير روش هاي كنترل بعنوان بخشي از روش هاي كنترل تلفيقي

 شيوه ای سريع برای کنترل ناقلين در شرايط اضطراری يا بروز اپيدمی

برای ايجاد ناک داون و مرگ سريع توام با کمترين باقيمانده سم در محيط

مواردي كه پيش از آغاز سم پاشي بايد بخاطر داشت:

حساس بودن نسبت به سم مورد استفاده

شناسايي گونه  و آشنايي با ويژگی های آن

رفتار پروازی و زمان اوج فعاليت پروازی

 محل های نشو نمای آنوفل ها

آشنايي با ويژگی های منطقه

پوشش گياهی

قابليت دسترسی به منطقه

نوع اماکن مسکونی و ساختمانها

برای تصميم گيری در مورد تعداد و فاصله بين هر مورد سمپاشی بايد هدف از سمپاشی مشخص باشد مثلا  هدف کم کردن ميزان مزاحمت است يا كم كرد ميزان انتقال بيماري

مزايای استفاده از مه پاش گرم

قابل مشاهده

تاثير خوب بر افکار عمومی

غلظت کم ماده سمی

مصرف کم سم

عدم وجود باقيمانده

تعداد پرسنل کمتر

معايب استفاده از مه پاش گرم:

نياز به حجم زياد ماده حلال

گران قيمت بودن حلال آلی

ممانعت مردم از سمپاشی

قابليت اشتعال حلال

مخاطرات ترافيکی

صدای زياد دستگاه

   سموم مورد استفاده:

اندازه مطلوب ذرات:

اندازه مطلوب برای مبارزه با پشه 20-10 ميکرومتر و برای مگس خانگی30 ميکرومتر

 

سرعت باد 15-3.6 کيلومتر بر ساعت

در مناطق دارای پوشش گياهی تنک فاصله ميان باند های سمپاشی شده بايد افزايش يابد

کاليبراسيون دستگاه اماکن خارجی

سرعت حرکت خودرو  12 کيلومتر بر ساعت

فاصله بين دو باند سمپاشی 50 متر

متر مربع در ساعت  600000 = 50 ×12000 

متر مربع در دقيقه  10000= 60 ÷ 600000

اگر دوز توصيه شده نيم ليتر در هکتار باشد خروجی بايد روی نيم ليتر تنظيم گردد

کالیبراسیون اماکن داخلی:

                     دوز توصيه شده نيم ليتر در هکتار

                 ميزان جريان 20 ميلی ليتر در دقيقه

                 مساحت خانه 400 متر مربع (0.04هکتار)

                          ميلی ليتر 20 =04. 0×500

پايش عمليات و گزارش روزانه بايد شامل موارد زير باشد:

مساحت منطقه مه پاشی شده

تاريخ و زمان انجام عمليات

وضع هوا

نوع و مقدار حشره کش مورد استفاده

مشکلات پيش روی

 در نهايت گزارش نهايي بايد تصوير روشنی از چگونگی کار و پيشرفت برنامه ارائه دهد