ایمنی زیستی:مجموعه ای از تدابیر، سیاست ها ،مقررات و روش هایی است که برای تضمین بهره برداری از فواید قطعی زیست فناوری وپیشگیری ازآثار سوء احتمالی کاربرد این فناوری بر تنوع و ذخایر زیستی ، بهداشت انسان و کشاورزی ضروری می باشد.

تغییر اشکال حیات توسط زیست فناوری: قدمت بهره برداری بشر از دانش زیست فناوری به هزاران سال قبل باز می گردد. بیش از 10 هزار سال از تلاش های انسان برای انتخاب وذخیره دانه های گیاهی با ویژگی ها و صفات بهتر می گذرد  شواهد نشان می دهد بابلی ها ،مصری ها ورومی ها علاوه بر این برای اصلاح نژاد دام های خود نیز تلاش می کردهاند ، چهار هزار سال پیش از میلاد مسیح چینی ها از باکتری های تولید کننده اسید لاکتیک برای ساختن ماست و    از کپک برای ساختن پنیر استفاده می کردند ، قرن ها پیش دانشمندان ایرانی نیز در این زمینه با بهره گیری از تخمیر ،الکل،را تولید کرده اند.لذا همواره تلاش بشر جهت تولید انواع فراورده های زیستی در طول تاریخ به منظور ارتقاء سطح زندگی خود قابل توجه بوده است. از سال 1971 تا 1973 انقلاب یزرگی روی دا د وبا وجود آمدن تکنیک جدیدی به نام   فناوری نو ترکیبیDNA   یامهندسی ژنتیکی افق تازه ای فراوری بیولوژی مولکولی  وبیوتکنولوژی قرار گرفت وبه این ترتیب دانشمندان توانستند با دستکاری ساختار ژنتیکی سلول های زنده صفات جدیدی را ایجاد کنند ،مثلاًژن ها را ازیک ماهی آب سرد وارد یک گوجه فرنگی کردند، ذرت مقاوم به علف کش ها و... راتولید کردند.

بیوتکنولوژی:لز دو بخش بیو به معنای زنده وتکنولوژی به معنایهنر بشر در استفاده از علم تشکیل شده است و به طور کلی بر استفاده از موجودات زنده یا قسمت هایی از موجودات زنده برای ساختن یا هصلاح محصولات یا فرایندها به منظور خاص هطلاق می شود.

اصول ايمني زيستي:    1) مراحل عمومی در مورد تحقیقات انسانی  2) مراحل ارائه محصولات دامی زیست فناوری

3) مراحل ارائه گیاهان تراریخته

كاربردهاي زيست فناوري:

1) بهداشت وسلامت انسان                    2) کشاورزی و دامداری

3) بیوتکنولوژی محیطی                      4) انگشت نگاری دی ان آ

5) کار برد های دفاعی زیست فناوری      6) صنایع ومعدن