استفاده از مدل (Modeling) در بسیاری از شاخه های علوم نظیر فیزیک، بیولوژی، پزشکی، بهداشت و... رایج و اجتناب ناپذیر می باشد. يك مدل، الگوي یک شی واقعی يا موجود زنده و تقلید کننده یک فرايند بوده و لزوما نبایستی دقیقا مشابه آن باشند. مدل در تحقیقات بیومدیکال(Biomedical) که هدف اصلی آن سلامت انسان است، کاربرد زیادی دارد. در اینگونه پژوهش ها میتوان مدل ها را به مدل های In vivo و In vitro، مهره دار(Vertebrate models) و بی مهره(Invertebrate models)، و یا از نظر کاربرد به سه نوع 1- Genetic model organisms مانند مخمر آبجو (Saccharomyces cerevisiae)، مگس میوه(Drosophila melanogaster) و نماتدCaenorhabditis elegans 2- Experimental model organisms مانند جوجه و قورباغه آفریقای (Xenopus laevis) 3-Genomic model organisms مانند Zebrafish (Danio rerio) تقسیم بندی نمود. یک مدل ارگانیسمی (Organism model)، موجود غیر انسانی زنده ایی است که در طی روند تحقیق روی بیماری های انسانی با هدف درک بهتر از یک بیماری بدون ایجاد خطر برای انسان در طی فرآیند بررسی، مورد استفاده قرار می گیرد. حیوان منتخب از نظر تاکسونومی باید طوری انتخاب شود که در یک سطح متعادلی  با انسان قرار داشته باشد بطوری که راههای تاثیر بیماری و درمان آن مشابه فیزیولوژی انسان باشد. بسیاری از داروها و روش های درمانی برای بیماریهای انسانی با استفاده از این حیوانات مدل ارتقاء پیدا کرده است. از ارگانیسم هایی که در زمینه های مختلف بعنوان مدل، مورد توجه فراوان قرار گرفته، حشرات می باشند. استفاده از حشرات بعنوان مدل در تحقیقات بر روی اعصاب، هورمون ها، فرمون ها، ژنتیک، بیماری ها و... در حال انجام و توسعه می باشد. یکی از این حشرات مدل، مگس سرکه  مي باشد که با ویژگی هایی همچون: پرورش آسان، طول عمر کوتاه، ژنوم تعیین توالی شده، شباهت با ژن و پروتئین های انسانی، سهولت دستکاری ژنتیکی، مغز نسبتا پیچیده، دارا بودن ژن های هومولوگ انسانی و ...، مدل مناسبی برای بررسی بیماریهای انسانی(مانند بیماری های غیر واگیر که منشاء ژنتیکی دارند)، بویژه جهت شناسایی مسیرهای ایجاد بیماری در سطح ملکول های کوچک و در فرآیند کشف Targets می باشد. کار با این حشره مدل در بیماریهای غیر واگیری همانند: بیماری های Neurodegeneration (آلزایمر، پارکینسون و ...)، بیماری های قلبی عروقی(Cardiovascular)، سرطان، Metabolic Disorders (دیابت) ، Inflammation/Infectious Disease ( آسم و ...) و... در حال انجام می باشد. مدل سازی براي بیماری آلزایمر: این بیماری مشهورترین بیماری Neurodegenerative بوده که با علائم اختلالات پیشرونده حافظه و توانایی های شناختی عموما در دوران سالمندی اتفاق می افتد که ویژگی های پاتولوژیکی این بیماری آتروفی نواحی Hippocampus  و  Frontal cerebral cortex در اثر تشکیل پلاک های بتا آمیلوئید(Amyloid beta)  و کلافه های Neurofibrillary  می باشد که در اثر موتاسیون در  ژن های APP ، PSN-1/2 و Tau تولید آنها افزایش پیدا میکند. این ژن ها دارای هومولوگ هایی به ترتیب Appl  ، dPs و dtau در مگس سرکه می باشند. بیان ژن های پپتید های بتا آمیلوئید سمی در مگس های ترانسژنیک باعث گسترش دژنراسیون شده و  مگس ها پس از طی چند روز از زندگی، فنوتیپ هایی مانند کاهش عملکرد لوکوموتور، صدمه حافظه بویایی(Olfactory memory)، و کاهش طول عمر را نشان می دهند. مداخله عوامل درمانی که از ایجاد توده های سمی پپتید های بتا آمیلوئید جلوگیری میکنند باعث نجات مگس شده اند. کاربرد Derosophila  melanogaster در سرطان: در این بیماری ها سلول های بافت های بدن شروع به رشد افسار گسیخته کرده که در این بین موتاسیون در برخی ژن ها میتواند بعنوان عوامل ایجاد کننده این رشد مورد توجه قرار گیرد. لذا شناخت ژن های مربوطه و مسیرهای بیان آنها میتواند در کشف روشهای درمانی جدید بسیار موثر باشد. تعدادی از ژن ها وجود دارند که بیان یا عدم بیان آن ها سبب ایجاد تومور در انسان میشود که این ژن ها دارای هومولوگ هایی در مگس سرکه می باشند. ژن هایی كه  بیان آنها سبب ایجاد تومور در پستانداران میشوندمانند β-catenin، c-abl، c-cbl، c-crk، akt به ترتیب داراي همولوگ های armadillo ، dabl، dcbl، dcrk،  dakt در مگس ميوه می باشند. در یک مدل سازی با استفاده از دروزوفیلا مشخص شد که ژن پستانداران lats1 و lats2(large tumor suppressor) دارای هومولوگی بنام lats در مگس سرکه بوده که در صورت بیان نشدن این ژن سبب ایجاد تومور در مگس می کند. مدل سازی براي بیماری های قلبی عروقی(Cardiovascular): در انسان پنج ژن KCNQ1-5 وجود دارد که ژن KCNQ1 روی کروموزوم 11 در تنظیم ریتم قلب موثر است . موتاسیون در این ژن سبب آریتمی(Arrhythmias) در قلب میشود. این ژن دارای یک ژن هومولوگ بنام KCNQ در مگس سرکه می باشد با تولید مگس هایی که در آنها این ژن موتاسیون پیدا کرده بود مشخص شد که بیان موتانت های این ژن در اوایل دوره زندگی یا دوران پیری باعث آریتمی در قلب می شود. مدل سازی براي بیماری آسم(Asthma): آسم از معروفترین بیماری التهابی ريه ها می باشد و عوامل مختلف داخلی و بیرونی در ایجاد آن موثرند. حداقل 40 ژن شناسایی شده است که در ایجاد این بیماری دخالت دارند که تعداد زیادی از این ها دارای هومولوگ هایی در مگس سرکه می باشند. یکی از این ژن ها که موتاسیون آن در ایجاد بیماری در کودکان نقش دارد ژن ORMDL3 می باشد که دارای هومولوگی بنام dORMDL بوده که در سلول های اپیتلیوم لوله های هوایی مگس ميوه بیان میشود و میتواند زمینه مطالعاتی مناسبی در اين زمينه باشد. در شرایط Hypoxia(کمبود اکسیژن بافت ها)  بیان برخی ژن ها سبب افزایش تحمل مگس ها به این شرایط شده اند که این امر نیز زمینه را برای مطالعه بر روی ژن های هومولوگ انسانی و افزایش تحمل افراد آسمی فراهم میکند. مدل سازی  براي بیماری دیابت: اگرچه اختلافات زیادی بین مگس و انسان در زمینه عملکرد های متابولیکی وجود دارد ولي وجود ژن های هومولوگ در مگس ميوه و برخی مسیرهای حفاظت شده میتواند در این خصوص مورد استفاده قرار گیرد. اختلال در تولید انسولین در مگس با فنوتیپ کاهش اندازه و وزن بدن در مرحله لاروی و بلوغ همراه است که با شناخت مسیرهایی ایجاد آن می توان در شناسایی ملکول های کوچکی که موجب نجات موتانت های دارای این نقص میشوند، استفاده کرد. در مجموع میتوان گفت کاربرد مدل در شاخه های مختلف علوم امری رایج بوده و در تحقیقات بیومدیکال استفاده از موجودات زنده از جایگاه و اهمیت ویژه ای برخوردار است. مدل حشرات بدلیل خصوصیات منحصر به فرد خود دریچه جدید را در تحقیقات بیولوژی پایه ایی و بیماری های مختلف بخصوص بیماریهای دارای منشاء ژنتیکی، با تاکید بر کشف ملکول های کوچک و میسر های بیان ژن ها به منظور کشف روش های درمانی جدید باز نموده است و هدف بکارگیری حشرات به عنوان مدل به هیچ وجه حذف پستاندارانی نظیر موش ها نمی باشد چرا که کاربرد پستانداران در مرحله Preclinical امری ضروری است.